|
Vísa frá Eiríki Guðnasyni:
Á árshátíðinni sleppti Eiríkur eftirfarandi innskoti þar sem honum þótti prógrammið orðið nógu langt.
Hann hefur gefið netnefndinni leyfi til að birta innskotið:
Húmaði'að kveldi himins máni skein
hún og ég við vorum þarna ein.
Hár hennar mjúkt og augu ofurblá
ég vissi gjörla hvað hún vildi fá.
Fingrum ég renndi fimum niður bak
og færði þá til, á brjósti tók ég tak
hún leyfði mér allt sem langaði mig til
að lokum ég gerði hvítum vökva skil.
Fullur af stolti finn ég til þess nú
í fyrsta sinni að hafa mjólkað kú.
Eiríkur Guðnason þýddi úr ensku.
Og einn brandari að lokum frá Rúnu:
Sjómannskona fór í IKEA og keypti sér fataskáp í svefnherbergið, stuttu eftir að maður hennar fór á sjóinn.
Skápurinn var ósamsettur og átti að vera auðveldur í uppsetningu.
Hún fór með hann heim og byrjaði að púsla honum saman um morguninn.
Því var lokið um hádegið og var konan nokkuð stolt af árangrinum.
Þegar hún er að virða fyrir sér skápinn, dettur hann allt í einu í sundur.
Þetta þykir konunni skrýtið og setur skápinn aftur saman.
Þegar hún er búin að því keyrir strætó framhjá og skápurinn hrynur enn.
Nú er henni allri lokið, svo hún bara fer í IKEA og kvartar,
en þeir höfðu aldrei heyrt annað eins og ákveða að senda mann morguninn
eftir, til þess að sjá þetta.
IKEA-maðurinnann kemur og setur saman skápinn, þau bíða eftir strætó og
þegar hann keyrir framhjá, hrynur skápurinn.
Maðurinn er mjög hissa á þessu og setur skápinn saman aftur og segir
við konuna að hann verði að fara inn í skápinn og sjá hvað væri að gerast,
fer svo inn í skápinn og bíður.
Þá kemur eiginmaðurinn óvænt heim og fer inn í svefnherbergið til konu
sinnar, sem starir á skápinn.
Hvað, ertu búin að kaupa skáp? segir eiginmaðurinn og opnar hann. Honum
bregður, þegar hann sér manninn í skápnum og spyr hvern andskotan hann sé að gera þarna?
Þú trúir því aldrei, sagði IKEA-maðurinn, en ég er að bíða eftir strætó!
|
