|
Sverrir
var eitt sinn á gangi á Laugaveginum þegar hann sá Skúla
vin sinn koma akandi á splunkunýjum jeppa. Skúli
stoppaði að sjálfsögðu hjá honum og veifaði
glottandi til hans. Sverrir
gekk upp að bílnum.
"Hvar
í ósköpunum fékkstu eiginlega þennan jeppa?"
spurði hann hissa.
"Hún
Stína gaf mér hann" svaraði Skúli glaðbeittur.
"Gaf hún þér nýjan jeppa?" át Sverrir upp
eftir honum. "Hvers vegna í ósköpunum?"
"Ég skal bara segja þér hvað gerðist," sagði
Skúli. "Við vorum í bíltúr um daginn, einhvers
staðar uppi sveit . Allt í einu ók Stína út af
veginum, setti jeppann í fjórhjóladrifið og keyrði
eitthvað langt út í móa. Þegar hún var búinn að
skröltast yfir hóla og hæðir stoppaði hún bílinn, fór
út og klæddi sig úr öllum fötunum, lagðist á jörðina
og sagði:
"Skúli
minn taktu það sem þú vilt!"
"Svo ég tók jeppann."
"Þú
ert bráðsnjall," sagði Sverrir og kinkaði kolli.
"Fötin hefðu hvort sem er aldrei passað á þig."
|