Hjón ein héldu til
veiða í norðurhluta Minnesota. Eiginmanninum þótti
best að fara út á vatn til veiða í birtingu, en
eiginkonan kunni best við sig heima í tjaldi að lesa.
Morgun einn kemur maðurinn til baka
eftir nokkurra klukkutíma veiði á vatninu og ákveður
að leggja sig. Konunni dettur þá í hug að fara á
bátnum út á vatn, þótt hún væri óvön bátnum.
Hún setur utanborðsmótorinn í gang, siglir út á vatn
nokkurn spöl, leggst við stjóra og fer að lesa. Að
nokkurri stund liðinni birtist veiðivörðurinn á bát
sínum, leggur við bát konunnar og segir:
Góðan daginn frú, hvað ert þú
að gera hér? -Lesa bók ( eins og það sé ekki
augljóst - hugsar hún)
Þú ert hér á bannsvæði, hér
má ekki veiða, segir vörðurinn
Ég er ekki að veiða, ég er bara
að lesa, svarar konan
Já, en þú ert með allan búnað
til veiða, mótmælir veiðivörðurinn, ég verð fara
með þig í land og skrifa þig upp.
Ef þú gerir það, svarar konar,
verð ég að kæra þig fyrir kynferðislega áreitni.
En ég hef ekki einu sinni snert
þig, segir vörðurinn afsakandi.
Það er alveg satt, en þú hefur
allan búnað til þess!
Boðskapur: Deildu aldrei við konu
sem les. Það mjög sennilegt að hún geti líka
hugsað!
